Szkolenie BHP dla pracowników na stanowisku robotniczym

Szybki samouczek

• Przyciski "Wstecz" i "Następny slajd" pozwalajć przemieszczać się pomiędzy slajdami.
• Klikając na podkreślone słowa pogłębisz swoją wiedzę z danego zagadnienia.

Cel szkolenia

Celem szkolenia jest aktualizacja i uzupełnienie wiedzy i umiejętności w szczególności z zakresu:

• oceny zagrożeń związanych z wykonywaną pracą
• metod ochrony przed zagrożeniami dla zdrowia i bezpieczeństwa pracowników
• kształtowania warunków pracy w sposób zgodny z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy
• postępowania w razie wypadku oraz w sytuacjach awaryjnych

Test

• Każdy blok szkoleniowy zakończony jest testem.
• Test składa się z pytań jednokrotnego wyboru.
• Po udzieleniu złej odpowiedzi trzeba odpowiedzieć ponownie na pytanie.
• Aby zaznaczyć swoją odpowiedź wybierz odpowiednią odpowiedź.

Tematyka szkolenia

• Regulacje prawne z zakresu BHP.
• Wypadki.
• Czynniki szkodliwe w miejscu pracy.
• Praca administracyjno-biurowa.
• Postępowanie w sytuacjach zagrożeń, pierwsza pomoc przedmedyczna.

Regulacje prawne

Prawny system ochrony pracy

Wybrane zagadnienia prawne

Pracodawca

Pracodawcą jest jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one pracowników.

Obowiązki pracodawcy

• Pracodawca jest obowiązany chronić zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy.
• Organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy.
• Zapewniać przestrzeganie w zakładzie pracy przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, wydawać polecenia usunięcia uchybień w tym zakresie oraz kontrolować wykonanie tych poleceń.
• Reagować na potrzeby w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy oraz dostosowywać środki podejmowane w celu doskonalenia istniejącego poziomu ochrony zdrowia i życia pracowników, biorąc pod uwagę zmieniające się warunki wykonywania pracy.
• Obowiązkiem pracodawcy jest informowanie pracowników o zagrożeniach dla zdrowia i życia występujących w zakładzie pracy, na poszczególnych stanowiskach pracy i przy wykonywanych pracach.

Art. 207

§ 1. Pracodawca ponosi odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie pracy. Na zakres odpowiedzialności pracodawcy nie wpływają obowiązki pracowników w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz powierzenie wykonywania zadań służby bezpieczeństwa i higieny pracy specjalistom spoza zakładu pracy, o których mowa w art. 23711 § 2.

§ 2. Pracodawca jest obowiązany chronić zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki. W szczególności pracodawca jest obowiązany:

1. Organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy.
2. Zapewniać przestrzeganie w zakładzie pracy przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, wydawać polecenia usunięcia uchybień w tym zakresie oraz kontrolować wykonanie tych poleceń.
3. Reagować na potrzeby w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy oraz dostosowywać środki podejmowane w celu doskonalenia istniejącego poziomu ochrony zdrowia i życia pracowników, biorąc pod uwagę zmieniające się warunki wykonywania pracy.
4. Zapewnić rozwój spójnej polityki zapobiegającej wypadkom przy pracy i chorobom zawodowym uwzględniającej zagadnienia techniczne, organizację pracy, warunki pracy, stosunki społeczne oraz wpływ czynników środowiska pracy.
5. Uwzględniać ochronę zdrowia młodocianych, pracownic w ciąży lub karmiących dziecko piersią oraz pracowników niepełnosprawnych w ramach podejmowanych działań profilaktycznych.
6. Zapewniać wykonanie nakazów, wystąpień, decyzji i zarządzeń wydawanych przez organy nadzoru nad warunkami pracy.
7. Zapewniać wykonanie zaleceń społecznego inspektora pracy.

§ 2. Koszty działań podejmowanych przez pracodawcę w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy w żaden sposób nie mogą obciążać pracowników.

§ 3. Pracodawca oraz osoba kierująca pracownikami są obowiązani znać, w zakresie niezbędnym do wykonywania ciążących na nich obowiązków, przepisy o ochronie pracy, w tym przepisy oraz zasady bezpieczeństwa i higieny pracy.

Pracodawca oraz osoba kierująca pracownikami są obowiązani znać, w zakresie niezbędnym do wykonywania ciążących na nich obowiązków, przepisy o ochronie pracy, w tym przepisy oraz zasady bezpieczeństwa i higieny pracy.

Osoba kierująca pracownikami

Osoba kierująca pracownikami to każdy pracownik bez względu na nazwę stanowiska, którego obowiązkiem służbowym jest kierowanie, nadzorowanie wykonywania czynności przez inne osoby.

Są to osoby zatrudnione na stanowiskach:

• Kierownik
• Zastępca kierownika
• Manager
• Koordynator
• Brygadzista
• Oraz inni...

O rodzaju stanowiska w tym sensie nie zawsze decyduje treść umowy o pracę.

Obowiązki osoby kierującej pracownikami

Wybrane obowiązki pracodawcy

• Organizować stanowiska pracy zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy.
• Dbać o sprawność środków ochrony indywidualnej oraz ich stosowanie zgodnie z przeznaczeniem.
• Dbać o bezpieczny i higieniczny stan pomieszczeń pracy i wyposażenia technicznego, a także o sprawność środków ochrony zbiorowej i ich stosowanie zgodnie z przeznaczeniem.
• Egzekwować przestrzeganie przez pracowników przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy.

Pracownik

Pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę.

Obowiązki pracownika

• Znać przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, brać udział w szkoleniu i instruktażu z tego zakresu oraz poddawać się wymaganym egzaminom sprawdzającym.
• Wykonywać pracę w sposób zgodny z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stosować się do wydawanych w tym zakresie poleceń i wskazówek przełożonych.
• Dbać o należyty stan maszyn, urządzeń, narzędzi i sprzętu oraz o porządek i ład w miejscu pracy.
• Stosować środki ochrony zbiorowej, a także używać przydzielonych środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, zgodnie z ich przeznaczeniem.
• Poddawać się wstępnym, okresowym i kontrolnym oraz innym zaleconym badaniom lekarskim i stosować się do wskazań lekarskich.
• Obowiązkiem pracodawcy jest informowanie pracowników o zagrożeniach dla zdrowia i życia występujących w zakładzie pracy, na poszczególnych stanowiskach pracy i przy wykonywanych pracach.

Art. 211

Przestrzeganie przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy jest podstawowym obowiązkiem pracownika. W szczególności pracownik jest obowiązany:

1. Znać przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, brać udział w szkoleniu i instruktażu z tego zakresu oraz poddawać się wymaganym egzaminom sprawdzającym.
2. Wykonywać pracę w sposób zgodny z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stosować się do wydawanych w tym zakresie poleceń i wskazówek przełożonych.
3. Dbać o należyty stan maszyn, urządzeń, narzędzi i sprzętu oraz o porządek i ład w miejscu pracy.
4. Stosować środki ochrony zbiorowej, a także używać przydzielonych środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, zgodnie z ich przeznaczeniem.
5. Poddawać się wstępnym, okresowym i kontrolnym oraz innym zaleconym badaniom lekarskim i stosować się do wskazań lekarskich.
6. Niezwłocznie zawiadomić przełożonego o zauważonym w zakładzie pracy wypadku albo zagrożeniu życia lub zdrowia ludzkiego oraz ostrzec współpracowników, a także inne osoby znajdujące się w rejonie zagrożenia, o grożącym im niebezpieczeństwie.
7. Współdziałać z pracodawcą i przełożonymi w wypełnianiu obowiązków dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy.

Odpowiedzialność za naruszanie przepisów lub zasad bezpieczeństwa i higieny pracy

Pracodawca może ukarać pracownika karą:

• Upomnienia
• Nagany
• Pieniężną
• Zwolnieniem dyscyplinarnym

Na podstawie art. 52 oraz art. 108 Kodeksu pracy.

Ochrona pracy kobiet

Kobiety przez cały okres swej pracy podlegają ochronie przed nadmierną uciążliwością pracy, a ochrona ta ulega wzmocnieniu w czasie ciąży.

Na powszechną ochronę zdrowia kobiet składają się normy ochronne dotyczące zakazu zatrudniania kobiet przy określonych rodzajach pracy, uznanych za szczególnie uciążliwe lub szkodliwe.

Najczęściej występujące prace to:

• Prace w mikroklimacie zimnym, gorącym i zmiennym
• Prace w narażeniu na hałas lub drgania
• Prace narażające na działanie pola elektromagnetycznego oraz promieniowania jonizującego
• Prace w podwyższonym lub obniżonym ciśnieniu
• Prace w kontakcie ze szkodliwymi czynnikami biologicznymi
• Prace w narażeniu na działanie szkodliwych substancji chemicznych
• Prace grożące ciężkimi urazami fizycznymi lub psychicznymi

Ochrona pracy młodocianych

Zabronione jest zatrudnianie osoby, która nie ukończyła 15 lat.

Młodocianym w rozumieniu kodeksu jest osoba, która ukończyła 15 lat, a nie przekroczyła 18 lat.

Profilaktyczna opieka zdrowotna

Szkolenie w zakresie BHP

Koniec części pierwszej szkolenia

Test prawo pracy

Test składa się z 3 pytań jednokrotnego wyboru.

Wypadek

Za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie, wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą:

Określone zdarzenie może być zakwalifikowane jako wypadek przy pracy jedynie wówczas, gdy spełnia równocześnie wszystkie cztery warunki podane w definicji.

Zdarzenie nagłe

Pojęcie „nagłość” – zdarzenie, którego czas trwania nie przekracza jednej dniówki roboczej. Może trwać kilka sekund, jak i kilka godzin.

Wypadek w drodze do pracy i z pracy

Za wypadek w drodze do pracy lub z pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uraz, które nastąpiło w drodze do lub z miejsca wykonywania zatrudnienia lub innej działalności stanowiącej tytuł ubezpieczenia rentowego, jeżeli droga ta była najkrótsza i nie została przerwana.

Przyczyna zewnętrzna

Przyczyna zewnętrzna występuje wówczas, gdy do urazu dochodzi w wyniku oddziaływania na człowieka czynnika występującego poza nim.

Uraz

Uraz jest uszkodzeniem tkanek ciała lub narządów człowieka wskutek działania czynnika zewnętrznego, czyli czynnika niebezpiecznego.

Związek z pracą

Związek urazu z pracą może zachodzić zarówno wówczas, gdy do urazu dojdzie podczas wykonywania pracy, jak i podczas pozostawania tylko w dyspozycji pracodawcy lub innego podmiotu, na rzecz którego miała być świadczona praca.

Droga nieprzerwana i najkrótsza

Jednakże uważa się, że wypadek nastąpił w drodze do pracy lub z pracy, mimo iż droga ta została przerwana, jeżeli przerwa była życiowo uzasadniona i jej czas nie przekraczał granic potrzeby, a także wówczas, gdy droga, nie będąc drogą najkrótszą, była dla ubezpieczonego, ze względów komunikacyjnych, najdogodniejsza.

Postępowanie w razie zaistnienia wypadku - pracownik

Zgłoszenia wypadku dokonuje poszkodowany, jeśli stan jego zdrowia na to pozwala, lub inna osoba, która to zdarzenie zauważyła.

Postępowanie w razie wypadku:

• Udzielić poszkodowanym pierwszej pomocy – pomocy udziela każdy pracownik.
• Zabezpieczyć miejsce wypadku przed dostępem dla osób trzecich.
• Poinformować o wypadku przełożonego.

Postępowanie w razie zaistnienia wypadku – pracodawca

Czynności wykonywane przez pracodawcę w razie zaistnienia wypadku:

• Zabezpieczyć miejsce wypadku.
• Zapewnić udzielenie pierwszej pomocy osobom poszkodowanym.
• Podjąć niezbędne środki eliminujące lub ograniczające zagrożenie.
• Niezwłocznie zawiadomić inspektora pracy i prokuratora o śmiertelnym, ciężkim lub zbiorowym wypadku przy pracy.
• Niezwłocznie ustalić okoliczności i przyczyny wypadku.
• Zastosować odpowiednie środki zapobiegające podobnym wypadkom.
• Sporządzić właściwą dokumentację wypadku.

Statystyki

Poszkodowani w wypadkach przy pracy według wybranych grup zawodów

Choroby zawodowe

Za chorobę zawodową uważa się chorobę określoną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy lub sposobem wykonywania pracy.

Przykłady choroby zawodowej cz. I

Przykłady choroby zawodowej cz. II

Zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej dokonuje

• Pracodawca zatrudniający pracownika, u którego podejrzewa się chorobę zawodową.
• Lekarz, który podczas wykonywania zawodu powziął podejrzenie choroby zawodowej u pracownika.
• Pracownik, który podejrzewa, że występujące u niego objawy mogą wskazywać na taką chorobę, zgłasza za pośrednictwem lekarza sprawującego nad nim opiekę profilaktyczną.
• Lekarz stomatolog, który podczas wykonywania zawodu powziął podejrzenie wystąpienia u pacjenta choroby zawodowej.
• Lekarz weterynarii, który podczas wykonywania zawodu stwierdził u pracownika mającego kontakt z chorymi zwierzętami objawy mogące nasuwać podejrzenie choroby zawodowej.

Koniec części drugiej szkolenia

Test wypadki

Test składa się z 3 pytań jednokrotnego wyboru.

Rodzaje czynników

• Fizyczny
• Biologiczny
• Chemiczny
• Psychofizyczny

Czynnik fizyczny

Przykłady czynników:

• Hałas
• Drgania mechaniczne
• Promieniowanie jonizujące, podczerwone, nadfioletowe, laserowe
• Pole elektromagnetyczne
• Elektryczność statyczna
• Mikroklimat

Czynnik biologiczny

Przykłady czynników:

• Bakterie
• Wirusy
• Grzyby
• Rośliny
• Zwierzęta

Czynnik chemiczny

Czynnik psychofizyczny

Przykłady czynników:

• Obciążenie fizyczne statyczne i dynamiczne
• Obciążenie psychiczne

Inne czynniki niebezpieczne, szkodliwe i uciążliwe

Inne czynniki niebezpieczne, szkodliwe i uciążliwe

Pracą na wysokości nazywamy wykonywanie wszelkich prac powyżej 1 m nad poziomem podłogi lub ziemi. W biurach można często spotkać się również z tego typu pracami, np. podczas pobierania lub układania akt, dokumentów itp. na regałach lub w wysokich szafach.

Pamiętaj! Wchodząc na drabinkę powyżej 1 m, wykonujesz już pracę na wysokości. Do takich prac niezbędne jest zaświadczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do pracy na wysokości powyżej 1 m oraz zapewnienie przez pracodawcę zgodnych z przepisami i normami urządzeń, takich jak drabina, podest, barierki ochronne lub nawet szelki bezpieczeństwa w szczególnych przypadkach wykonywania pracy.

Środki ochrony indywidualnej

Są to wszelkie środki noszone lub trzymane przez pracownika w celu jego ochrony przed jednym lub większą liczbą zagrożeń związanych z występowaniem niebezpiecznych lub szkodliwych czynników w środowisku pracy, w tym również wszelkie akcesoria i dodatki przeznaczone do tego celu.

Odzież robocza

Odzież roboczą przydziela się pracownikom wykonującym prace, przy których występuje intensywne brudzenie, przykra woń bądź działają czynniki mechaniczne powodujące przetarcie, przyspieszone niszczenie odzieży własnej pracownika, a także ze względu na określone wymagania sanitarne lub higieniczne.

Do odzieży roboczej zalicza się: ubrania, kombinezony, fartuchy, bluzy, koszule, spodnie, czapki.

Środki ochrony zbiorowej

Środki przeznaczone do jednoczesnej ochrony grupy ludzi, w tym i pojedynczych osób, przed niebezpiecznymi i szkodliwymi czynnikami występującymi pojedynczo lub łącznie w środowisku pracy, będące rozwiązaniami technicznymi stosowanymi w pomieszczeniach pracy, maszynach i innych urządzeniach.

Środki ochrony

Pamiętaj:

• Bez wymaganych środków ochronnych pracy rozpocząć Ci nie wolno.
• Środki ochronne stosujesz do czasu utraty ich cech ochronnych, a odzież i obuwie robocze do czasu utraty ich cech użytkowych.
• Środki ochronne przydzielane są bezpłatnie, ale stanowią własność zakładu pracy.
• Zakład pracy może przydzielić używane środki ochronne oraz odzież roboczą, jeżeli przedmioty te zachowały właściwości ochronne lub użytkowe, są czyste i zdezynfekowane w stopniu odpowiadającym wymaganiom higieniczno-sanitarnym.

Transport ręczny

Ręczne prace transportowe – w rozumieniu przepisów prawa pracy – to każdy rodzaj transportowania lub podtrzymywania przedmiotów, ładunków lub materiałów, a także ludzi i zwierząt przez jednego lub więcej pracowników, w tym: unoszenie, podnoszenie, układanie, pchanie, ciągnięcie, przenoszenie, przesuwanie, przetaczanie lub przewożenie.

*Określenie „praca dorywcza” oznacza ręczne przemieszczanie przedmiotów, ładunków lub materiałów nie częściej niż 4 razy na godzinę, jeżeli łączny czas wykonywania tych prac nie przekracza 4 godzin na dobę.

Zespołowe ręczne przemieszczanie przedmiotów

Jeżeli masa przedmiotu przekracza normy dopuszczalne dla kobiet i mężczyzn, transport ręczny powinien odbywać się zespołowo, pod warunkiem że na jednego pracownika przypada masa:

Podczas wykonywania ręcznych prac transportowych najbardziej narażone na urazy części ciała to:

• Kręgosłup
• Ramiona
• Nadgarstki
• Stopy i dłonie
• Przepuklina

Zasady:

• Stosuj sprzęt pomocniczy w celu zmniejszenia obciążenia układu mięśniowo-szkieletowego, a w szczególności kręgosłupa.
• Unikaj dużych skrętów i niepotrzebnego pochylania tułowia.
• Pozycja ciała powinna być możliwie najbardziej zbliżona do naturalnej.
• Najkorzystniejszą wysokością, z której podnoszone są przedmioty, jest wysokość blatu stołu.
• Przedmioty przenoszone powinny mieć uchwyty.
• Przedmioty o dużych rozmiarach i dużej masie powinny być przenoszone zespołowo.

Maszyny i inne urządzenia techniczne

Zgodnie z art. 215 Kodeksu pracy pracodawca jest obowiązany zapewnić, aby stosowane maszyny i inne urządzenia techniczne:

1. Zapewniały bezpieczne i higieniczne warunki pracy, w szczególności zabezpieczały pracownika przed urazami, działaniem niebezpiecznych substancji chemicznych, porażeniem prądem elektrycznym, nadmiernym hałasem, działaniem drgań mechanicznych i promieniowania oraz szkodliwym i niebezpiecznym działaniem innych czynników środowiska pracy.
2. Uwzględniały zasady ergonomii.

Ergonomia

Ergonomia jest to dziedzina nauki wykorzystująca wiedzę o możliwościach psychofizycznych użytkownika do odpowiedniego projektowania i korygowania wyrobów użytkowych, maszyn, urządzeń, narzędzi, organizowania miejsca pracy w celu zapewnienia odpowiedniej wydajności, komfortu, bezpieczeństwa i satysfakcji z pracy.

Koniec części trzeciej szkolenia

Test – czynniki środowiska pracy

Test składa się z 2 pytań jednokrotnego wyboru.

Pożar

Pożar jest niekontrolowanym procesem palenia się, występującym w miejscu do tego nieprzeznaczonym, rozprzestrzeniającym się w sposób niekontrolowany, powodującym zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi i zwierząt oraz straty materialne.

Spalanie to złożony fizykochemiczny proces wzajemnego oddziaływania materiału palnego, czyli paliwa, i powietrza, czyli utleniacza, charakteryzujący się wydzielaniem ciepła i światła.

Warunek powstania pożaru

Grupy pożarów

• Pożary ciał stałych pochodzenia organicznego, przy spalaniu których obok innych zjawisk powstaje zjawisko żarzenia, np. drewno, papier, węgiel, tworzywa sztuczne, tkaniny, słoma.
• Pożary cieczy palnych i substancji stałych topiących się wskutek ciepła wytwarzającego się przy pożarze, np. benzyna, alkohole, aceton, oleje, lakiery, parafina, stearyna, pak, naftalen, smoła.
• Pożary gazów, np. acetylen, metan, propan, wodór, gaz miejski.
• Pożary metali, np. magnez, sód, uran, aluminium.
• Pożary tłuszczów i olejów w urządzeniach kuchennych.

W zależności od rodzaju pożaru stosujemy odpowiednie środki gaśnicze.

Typy gaśnic

• Gaśnice proszkowe z proszkiem gaszącym ABC, gaśnice pyłowe z dodatkowym roztworem środka, gaśnice pianowe.
• Gaśnice CO2, gaśnice proszkowe z proszkiem gaszącym ABC, BC, gaśnice pianowe, gaśnice płynowe z dodatkowym wodnym roztworem środka.
• Gaśnice proszkowe z proszkiem gaszącym ABC, BC.
• Gaśnice proszkowe z proszkiem gaszącym metale.
• Gaśnice pianowe z proszkiem gaszącym AF, ABF.

Zagrożenia powstające podczas pożaru

• Brak tlenu.
• Wysoka temperatura.
• Gęsty dym utrudniający widoczność.
• Żrące, drażniące i trujące gazy / pary.
• Dwutlenek węgla, tlenek węgla (CO2, CO).
• Gazy nitrozowe, amoniak, wodorotlenek.
• Żrące lub powodujące korozję pary kwasów powstające w czasie spalania tworzyw sztucznych.

Zapobieganie powstawaniu pożarom

• Palenie papierosów dozwolone wyłącznie w miejscach do tego przeznaczonych.
• Urządzenia i osprzęt elektryczny powinny być użytkowane zgodnie z instrukcją obsługi.
• Składowanie łatwo zapalnych cieczy i substancji wyłącznie w pomieszczeniach przeznaczonych do tego celu.
• Ograniczanie ilości materiałów łatwo zapalnych przechowywanych na danym stanowisku pracy – nie więcej niż zapotrzebowanie dobowe.
• Systematyczne usuwanie odpadów łatwo zapalnych.

Postępowanie w przypadku zaistnienia pożaru

• Natychmiast zgłosić pożar, podając dokładne dane o miejscu i rozmiarach pożaru.
• Ostrzec innych pracowników o pożarze.
• Wyłączyć urządzenia wentylacyjne, transportowe i grzewcze, odciąć dopływ przewodów rurowych, zamknąć główny zawór gazu, w razie potrzeby wyłączyć spod napięcia urządzenia elektryczne.
• Natychmiast opuścić obszary zagrożone, używając klatek schodowych, a także oznakowanych dróg ewakuacyjnych i pożarowych.
• Nie używać wind!!!
• Poruszać się w pozycji jak najbliżej podłogi — ochrona przed dymem i gorącym powietrzem.
• Działania prowadzić zgodnie z instrukcją przeciwpożarową.

Przykłady oznaczeń i znaków

Gaśnica z oznaczeniem grupy pożaru

Znak ewakuacyjny „miejsce zborne”

Znak „hydrant wewnętrzny”

Znak „ROP” – ręczny ostrzegacz pożarowy

Pierwsza pomoc przedmedyczna

Podstawa prawna

Art. 162 Kodeks karny

§ 1. Kto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie udziela pomocy, mogąc jej udzielić bez narażenia siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 2. Nie popełnia przestępstwa, kto nie udziela pomocy, do której jest konieczne poddanie się zabiegowi lekarskiemu albo w warunkach, w których możliwa jest niezwłoczna pomoc ze strony instytucji lub osoby do tego powołanej.

Łańcuch przeżycia

• Wczesne rozpoznanie i wezwanie pomocy – aby zapobiec NZK (nagłemu zatrzymaniu krążenia).
• Wczesne rozpoczęcie RKO (resuscytacji krążeniowo-oddechowej) – aby wydłużyć czas.
• Wczesna defibrylacja – aby przywrócić czynność serca.
• Opieka poresuscytacyjna – aby przywrócić jakość życia.

Wezwanie pomocy

Numer alarmowy: 112 lub 999.

Schemat udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej

Pierwsza pomoc – zatrzymanie krążenia

• Sprawdź, czy miejsce jest bezpieczne – zadbaj o własne bezpieczeństwo.
• Oceń stan poszkodowanego.
• Udziel pierwszej pomocy, a jeżeli poszkodowany wymaga pomocy służby medycznej, wezwij pogotowie ratunkowe – numer 112 lub 999.
• Rozpocznij resuscytację krążeniowo-oddechową: 30 uciśnięć, 2 wdechy.
• Prowadź resuscytację aż do momentu przybycia zespołu ratownictwa medycznego lub skutecznego zakończenia.

Oznakowanie apteczek i skład apteczek

Koniec części czwartej szkolenia

Test - postępowanie w sytuacjach zagrożeń, pierwsza pomoc przedmedyczna

Test składa się z 2 pytań jednokrotnego wyboru.