Szkolenie okresowe BHP

Szybki samouczek

• Przyciski "Wstecz" i "Następny slajd" pozwalajć przemieszczać się pomiędzy slajdami.
• Klikając na podkreślone słowa pogłębisz swoją wiedzę z danego zagadnienia.

Cel szkolenia

Celem szkolenia jest aktualizacja i uzupełnienie wiedzy i umiejętności w szczególności z zakresu:

• oceny zagrożeń związanych z wykonywaną pracą
• metod ochrony przed zagrożeniami dla zdrowia i bezpieczeństwa pracowników
• kształtowania warunków pracy w sposób zgodny z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy
• postępowania w razie wypadku oraz w sytuacjach awaryjnych

Test

• Każdy blok szkoleniowy zakończony jest testem.
• Test składa się z pytań jednokrotnego wyboru.
• Po udzieleniu złej odpowiedzi trzeba odpowiedzieć ponownie na pytanie.
• Aby zaznaczyć swoją odpowiedź wybierz odpowiednią odpowiedź.

Tematyka szkolenia

• Regulacje prawne z zakresu BHP.
• Wypadki.
• Czynniki szkodliwe w miejscu pracy.
• Praca administracyjno-biurowa.
• Postępowanie w sytuacjach zagrożeń, pierwsza pomoc przedmedyczna.

Regulacje prawne

Prawny system ochrony pracy

Wybrane zagadnienia prawne

Pracodawca

Pracodawcą jest jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudniają one pracowników.

Obowiązki pracodawcy

• Pracodawca jest obowiązany chronić zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy.
• Organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy.
• Zapewniać przestrzeganie w zakładzie pracy przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, wydawać polecenia usunięcia uchybień w tym zakresie oraz kontrolować wykonanie tych poleceń.
• Reagować na potrzeby w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy oraz dostosowywać środki podejmowane w celu doskonalenia istniejącego poziomu ochrony zdrowia i życia pracowników, biorąc pod uwagę zmieniające się warunki wykonywania pracy.
• Obowiązkiem pracodawcy jest informowanie pracowników o zagrożeniach dla zdrowia i życia występujących w zakładzie pracy, na poszczególnych stanowiskach pracy i przy wykonywanych pracach.

Art. 207

§ 1. Pracodawca ponosi odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie pracy. Na zakres odpowiedzialności pracodawcy nie wpływają obowiązki pracowników w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz powierzenie wykonywania zadań służby bezpieczeństwa i higieny pracy specjalistom spoza zakładu pracy, o których mowa w art. 23711 § 2.

§ 2. Pracodawca jest obowiązany chronić zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki. W szczególności pracodawca jest obowiązany:

1. Organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy.
2. Zapewniać przestrzeganie w zakładzie pracy przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, wydawać polecenia usunięcia uchybień w tym zakresie oraz kontrolować wykonanie tych poleceń.
3. Reagować na potrzeby w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy oraz dostosowywać środki podejmowane w celu doskonalenia istniejącego poziomu ochrony zdrowia i życia pracowników, biorąc pod uwagę zmieniające się warunki wykonywania pracy.
4. Zapewnić rozwój spójnej polityki zapobiegającej wypadkom przy pracy i chorobom zawodowym uwzględniającej zagadnienia techniczne, organizację pracy, warunki pracy, stosunki społeczne oraz wpływ czynników środowiska pracy.
5. Uwzględniać ochronę zdrowia młodocianych, pracownic w ciąży lub karmiących dziecko piersią oraz pracowników niepełnosprawnych w ramach podejmowanych działań profilaktycznych.
6. Zapewniać wykonanie nakazów, wystąpień, decyzji i zarządzeń wydawanych przez organy nadzoru nad warunkami pracy.
7. Zapewniać wykonanie zaleceń społecznego inspektora pracy.

§ 2. Koszty działań podejmowanych przez pracodawcę w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy w żaden sposób nie mogą obciążać pracowników.

§ 3. Pracodawca oraz osoba kierująca pracownikami są obowiązani znać, w zakresie niezbędnym do wykonywania ciążących na nich obowiązków, przepisy o ochronie pracy, w tym przepisy oraz zasady bezpieczeństwa i higieny pracy.

Pracodawca oraz osoba kierująca pracownikami są obowiązani znać, w zakresie niezbędnym do wykonywania ciążących na nich obowiązków, przepisy o ochronie pracy, w tym przepisy oraz zasady bezpieczeństwa i higieny pracy.

Osoba kierująca pracownikami

Osoba kierująca pracownikami to każdy pracownik bez względu na nazwę stanowiska, którego obowiązkiem służbowym jest kierowanie, nadzorowanie wykonywania czynności przez inne osoby.

Są to osoby zatrudnione na stanowiskach:

• Kierownik
• Zastępca kierownika
• Manager
• Koordynator
• Brygadzista
• Oraz inni...

O rodzaju stanowiska w tym sensie nie zawsze decyduje treść umowy o pracę.

Obowiązki osoby kierującej pracownikami

Wybrane obowiązki pracodawcy

• Organizować stanowiska pracy zgodnie z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy.
• Dbać o sprawność środków ochrony indywidualnej oraz ich stosowanie zgodnie z przeznaczeniem.
• Dbać o bezpieczny i higieniczny stan pomieszczeń pracy i wyposażenia technicznego, a także o sprawność środków ochrony zbiorowej i ich stosowanie zgodnie z przeznaczeniem.
• Egzekwować przestrzeganie przez pracowników przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy.

Pracownik

Pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę.

Obowiązki pracownika

• Znać przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, brać udział w szkoleniu i instruktażu z tego zakresu oraz poddawać się wymaganym egzaminom sprawdzającym.
• Wykonywać pracę w sposób zgodny z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stosować się do wydawanych w tym zakresie poleceń i wskazówek przełożonych.
• Dbać o należyty stan maszyn, urządzeń, narzędzi i sprzętu oraz o porządek i ład w miejscu pracy.
• Stosować środki ochrony zbiorowej, a także używać przydzielonych środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, zgodnie z ich przeznaczeniem.
• Poddawać się wstępnym, okresowym i kontrolnym oraz innym zaleconym badaniom lekarskim i stosować się do wskazań lekarskich.
• Obowiązkiem pracodawcy jest informowanie pracowników o zagrożeniach dla zdrowia i życia występujących w zakładzie pracy, na poszczególnych stanowiskach pracy i przy wykonywanych pracach.

Art. 211 Kodeksu Pracy

Przestrzeganie przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy jest podstawowym obowiązkiem pracownika. W szczególności pracownik jest obowiązany:

1. Znać przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, brać udział w szkoleniu i instruktażu z tego zakresu oraz poddawać się wymaganym egzaminom sprawdzającym.
2. Wykonywać pracę w sposób zgodny z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz stosować się do wydawanych w tym zakresie poleceń i wskazówek przełożonych.
3. Dbać o należyty stan maszyn, urządzeń, narzędzi i sprzętu oraz o porządek i ład w miejscu pracy.
4. Stosować środki ochrony zbiorowej, a także używać przydzielonych środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, zgodnie z ich przeznaczeniem.
5. Poddawać się wstępnym, okresowym i kontrolnym oraz innym zaleconym badaniom lekarskim i stosować się do wskazań lekarskich.
6. Niezwłocznie zawiadomić przełożonego o zauważonym w zakładzie pracy wypadku albo zagrożeniu życia lub zdrowia ludzkiego oraz ostrzec współpracowników, a także inne osoby znajdujące się w rejonie zagrożenia, o grożącym im niebezpieczeństwie.
7. Współdziałać z pracodawcą i przełożonymi w wypełnianiu obowiązków dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy.

Odpowiedzialność za naruszanie przepisów lub zasad bezpieczeństwa i higieny pracy

Pracodawca może ukarać pracownika karą:

• Upomnienia
• Nagany
• Pieniężną
• Zwolnieniem dyscyplinarnym

Na podstawie art. 52 oraz art. 108 Kodeksu pracy.

Ochrona pracy kobiet

Kobiety przez cały okres swej pracy podlegają ochronie przed nadmierną uciążliwością pracy, a ochrona ta ulega wzmocnieniu w czasie ciąży.

Na powszechną ochronę zdrowia kobiet składają się normy ochronne dotyczące zakazu zatrudniania kobiet przy określonych rodzajach pracy, uznanych za szczególnie uciążliwe lub szkodliwe.

Najczęściej występujące prace to:

• Prace w mikroklimacie zimnym, gorącym i zmiennym
• Prace w narażeniu na hałas lub drgania
• Prace narażające na działanie pola elektromagnetycznego oraz promieniowania jonizującego
• Prace w podwyższonym lub obniżonym ciśnieniu
• Prace w kontakcie ze szkodliwymi czynnikami biologicznymi
• Prace w narażeniu na działanie szkodliwych substancji chemicznych
• Prace grożące ciężkimi urazami fizycznymi lub psychicznymi

Ochrona pracy młodocianych

Zabronione jest zatrudnianie osoby, która nie ukończyła 15 lat.

Młodocianym w rozumieniu kodeksu jest osoba, która ukończyła 15 lat, a nie przekroczyła 18 lat.

Profilaktyczna opieka zdrowotna

Szkolenie w zakresie BHP

Koniec części pierwszej szkolenia

Test prawo pracy

Test składa się z 3 pytań jednokrotnego wyboru.

Wypadek

Za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie, wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą:

Określone zdarzenie może być zakwalifikowane jako wypadek przy pracy jedynie wówczas, gdy spełnia równocześnie wszystkie cztery warunki podane w definicji.

Wypadek w drodze do pracy i z pracy

Za wypadek w drodze do pracy lub z pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uraz, które nastąpiło w drodze do lub z miejsca wykonywania zatrudnienia lub innej działalności stanowiącej tytuł ubezpieczenia rentowego, jeżeli droga ta była najkrótsza i nie została przerwana.

Zdarzenie nagłe

Pojęcie „nagłość” – zdarzenie, którego czas trwania nie przekracza jednej dniówki roboczej. Może trwać kilka sekund, jak i kilka godzin.

Przyczyna zewnętrzna

Przyczyna zewnętrzna występuje wówczas, gdy do urazu dochodzi w wyniku oddziaływania na człowieka czynnika występującego poza nim.

Uraz

Uraz jest uszkodzeniem tkanek ciała lub narządów człowieka wskutek działania czynnika zewnętrznego, czyli czynnika niebezpiecznego.

Związek z pracą

Związek urazu z pracą może zachodzić zarówno wówczas, gdy do urazu dojdzie podczas wykonywania pracy, jak i podczas pozostawania tylko w dyspozycji pracodawcy lub innego podmiotu, na rzecz którego miała być świadczona praca.

Droga nieprzerwana i najkrótsza

Jednakże uważa się, że wypadek nastąpił w drodze do pracy lub z pracy, mimo iż droga ta została przerwana, jeżeli przerwa była życiowo uzasadniona i jej czas nie przekraczał granic potrzeby, a także wówczas, gdy droga, nie będąc drogą najkrótszą, była dla ubezpieczonego, ze względów komunikacyjnych, najdogodniejsza.

Postępowanie w razie zaistnienia wypadku - pracownik

Zgłoszenia wypadku dokonuje poszkodowany, jeśli stan jego zdrowia na to pozwala, lub inna osoba, która to zdarzenie zauważyła.

Postępowanie w razie wypadku:

• Udzielić poszkodowanym pierwszej pomocy – pomocy udziela każdy pracownik.
• Zabezpieczyć miejsce wypadku przed dostępem dla osób trzecich.
• Poinformować o wypadku przełożonego.

Postępowanie w razie zaistnienia wypadku – pracodawca

Czynności wykonywane przez pracodawcę w razie zaistnienia wypadku:

• Zabezpieczyć miejsce wypadku.
• Zapewnić udzielenie pierwszej pomocy osobom poszkodowanym.
• Podjąć niezbędne środki eliminujące lub ograniczające zagrożenie.
• Niezwłocznie zawiadomić inspektora pracy i prokuratora o śmiertelnym, ciężkim lub zbiorowym wypadku przy pracy.
• Niezwłocznie ustalić okoliczności i przyczyny wypadku.
• Zastosować odpowiednie środki zapobiegające podobnym wypadkom.
• Sporządzić właściwą dokumentację wypadku.

Wypadek ucznia / wychowanka

Postępowanie:

• Udzielić poszkodowanemu pierwszej pomocy.
• Poinformować dyrektora placówki oświatowej oraz rodziców / prawnych opiekunów poszkodowanego.
• Do czasu przyjazdu pogotowia i/lub rodzica / prawnego opiekuna dziecka sprawować nad nim opiekę.
• Po przekazaniu dziecka pod opiekę ww. spisać notatkę służbową ze zdarzenia.

Statystyki

Poszkodowani w wypadkach przy pracy według wybranych grup zawodów

Poszkodowani w wypadkach przy pracy według wybranych zdarzeń

Choroby zawodowe

Za chorobę zawodową uważa się chorobę określoną w wykazie chorób zawodowych, jeżeli została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy lub sposobem wykonywania pracy.

Przykłady choroby zawodowej cz. I

Higiena głosu

Zestawienie wytycznych dotyczących higieny narządu głosu

Hałas

Hałas występujący w salach lekcyjnych / dydaktycznych oraz na korytarzach może doprowadzić do przesunięcia progu słyszenia, a w konsekwencji do trwałego uszczerbku słuchu.

Hałas wpływa również na możliwość powstawania przewlekłych chorób zawodowych związanych z narządem głosu, spowodowanych nadmiernym wysiłkiem głosowym.

Stres

Na stres występujący w zawodzie nauczyciela wpływa wiele czynników, między innymi:

• Hałas
• Odpowiedzialność za innych

Stresu nie można „kumulować w sobie”. Stres należy rozładować, jednak nie na innych osobach.

Zaleca się stosowanie technik odstresowujących.

Przebieg ewakuacji

W przypadku pożaru należy:

1. Podjąć próbę ugaszenia pożaru, następnie poinformować dyrekcję o zagrożeniu.
2. Dyrektor ogłasza ewakuację dla osób przebywających w obiekcie — informacja podana przez gońca, sygnał dźwiękowy lub radiowęzeł.
3. Goniec informuje nauczycieli i pozostałą część personelu o ewakuacji. Poleceniom gońca należy się podporządkować.
4. Informacja o konieczności ewakuacji jest przekazywana przez gońca bezpośrednio nauczycielowi; nauczyciel spokojnie informuje dzieci. Zabronione jest przekazywanie dzieciom informacji o pożarze, ponieważ może to wywołać panikę.
5. Nauczyciele ustawiają dzieci parami przed drzwiami sali i przeliczają je. Przed opuszczeniem sali nauczyciel zabiera dziennik zajęć, jeżeli jest prowadzony w wersji papierowej. W przedszkolu pomoc nauczyciela pomaga nauczycielowi.
6. Drzwi od sali zostają zamknięte, ale bez użycia klucza; okna również zostają zamknięte.
7. Osoby ewakuujące się z budynku poruszają się drogą ewakuacyjną do wyjścia ewakuacyjnego najbliższego lub wyznaczonego dla położenia sali, którą opuszczają.
8. Po opuszczeniu obiektu nauczyciele wraz z dziećmi udają się do jednego wyznaczonego miejsca, tzw. miejsca zbiórki.
9. Na miejscu zbiórki nauczyciel ponownie odlicza dzieci, a po odliczeniu podaje stan liczebny osobie koordynującej akcję ewakuacyjną.
10. Osoba koordynująca akcję ewakuacyjną zbiera od nauczycieli informacje o stanie liczebnym dzieci oraz sama sprawdza, czy pozostali pracownicy opuścili budynek.

Zagrożenia dla osób podopiecznych

W placówkach oświatowych należy dbać również o bezpieczeństwo dzieci, w tym:

1. Odliczać liczbę dzieci w sali, na placu zabaw, na boisku, na wycieczkach.
2. Planując wycieczkę, przeanalizować dokładnie jej przebieg pod kątem bezpieczeństwa.
3. Wychodząc na wycieczkę, dzieci powinny być ustawione w pary, a najmłodsze dzieci dodatkowo wyposażone w kamizelki odblaskowe.
4. Nie organizować wycieczek, gdy panują niesprzyjające warunki pogodowe.
5. Wychodząc na spacer w okresie letnim, podczas pełnego nasłonecznienia i wysokich temperatur, zapewnić dzieciom nakrycie głowy oraz napoje. Powyżej 30°C nie zaleca się opuszczać budynku.
6. Zapewnić wystarczającą liczbę opiekunów w stosunku do liczby dzieci.
7. Wchodząc lub opuszczając pojazd, dzieci powinny poruszać się pojedynczo, jedno za drugim.
8. W pojazdach komunikacji miejskiej w miarę możliwości dzieci powinny siedzieć lub trzymać się poręczy.

Ogólne zasady bezpieczeństwa

• Zabrania się podawania dzieciom jakichkolwiek leków.
• O każdym zdarzeniu należy informować rodziców / opiekunów prawnych dziecka.
• Zabrania się pozostawiania dzieci bez opieki.
• Dzieci można wydać jedynie osobom upoważnionym do odbioru dziecka.

Koniec części drugiej szkolenia

Postępowanie w sytuacjach zagrożeń, pierwsza pomoc przedmedyczna

Pożar

Pożar jest niekontrolowanym procesem palenia się, występującym w miejscu do tego nieprzeznaczonym, rozprzestrzeniającym się w sposób niekontrolowany, powodującym zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi i zwierząt oraz straty materialne.

Spalanie to złożony fizykochemiczny proces wzajemnego oddziaływania materiału palnego, czyli paliwa, i powietrza, czyli utleniacza, charakteryzujący się wydzielaniem ciepła i światła.

Warunek powstania pożaru

Grupy pożarów

• Pożary ciał stałych pochodzenia organicznego, przy spalaniu których obok innych zjawisk powstaje zjawisko żarzenia, np. drewno, papier, węgiel, tworzywa sztuczne, tkaniny, słoma.
• Pożary cieczy palnych i substancji stałych topiących się wskutek ciepła wytwarzającego się przy pożarze, np. benzyna, alkohole, aceton, oleje, lakiery, parafina, stearyna, pak, naftalen, smoła.
• Pożary gazów, np. acetylen, metan, propan, wodór, gaz miejski.
• Pożary metali, np. magnez, sód, uran, aluminium.
• Pożary tłuszczów i olejów w urządzeniach kuchennych.

W zależności od rodzaju pożaru stosujemy odpowiednie środki gaśnicze.

Typy gaśnic

• Gaśnice proszkowe z proszkiem gaszącym ABC, gaśnice pyłowe z dodatkowym roztworem środka, gaśnice pianowe.
• Gaśnice CO2, gaśnice proszkowe z proszkiem gaszącym ABC, BC, gaśnice pianowe, gaśnice płynowe z dodatkowym wodnym roztworem środka.
• Gaśnice proszkowe z proszkiem gaszącym ABC, BC.
• Gaśnice proszkowe z proszkiem gaszącym metale.
• Gaśnice pianowe z proszkiem gaszącym AF, ABF.

Zagrożenia powstające podczas pożaru

• Brak tlenu.
• Wysoka temperatura.
• Gęsty dym utrudniający widoczność.
• Żrące, drażniące i trujące gazy / pary.
• Dwutlenek węgla, tlenek węgla (CO2, CO).
• Gazy nitrozowe, amoniak, wodorotlenek.
• Żrące lub powodujące korozję pary kwasów powstające w czasie spalania tworzyw sztucznych.

Zapobieganie powstawaniu pożarom

• Palenie papierosów dozwolone wyłącznie w miejscach do tego przeznaczonych.
• Urządzenia i osprzęt elektryczny powinny być użytkowane zgodnie z instrukcją obsługi.
• Składowanie łatwo zapalnych cieczy i substancji wyłącznie w pomieszczeniach przeznaczonych do tego celu.
• Ograniczanie ilości materiałów łatwo zapalnych przechowywanych na danym stanowisku pracy – nie więcej niż zapotrzebowanie dobowe.
• Systematyczne usuwanie odpadów łatwo zapalnych.

Postępowanie w przypadku zaistnienia pożaru

• Natychmiast zgłosić pożar, podając dokładne dane o miejscu i rozmiarach pożaru.
• Ostrzec innych pracowników o pożarze.
• Wyłączyć urządzenia wentylacyjne, transportowe i grzewcze, odciąć dopływ przewodów rurowych, zamknąć główny zawór gazu, w razie potrzeby wyłączyć spod napięcia urządzenia elektryczne.
• Natychmiast opuścić obszary zagrożone, używając klatek schodowych, a także oznakowanych dróg ewakuacyjnych i pożarowych.
• Nie używać wind!!!
• Poruszać się w pozycji jak najbliżej podłogi — ochrona przed dymem i gorącym powietrzem.
• Działania prowadzić zgodnie z instrukcją przeciwpożarową.

Przykłady oznaczeń i znaków

Gaśnica z oznaczeniem grupy pożaru

Znak ewakuacyjny „miejsce zborne”

Znak „hydrant wewnętrzny”

Znak „ROP” – ręczny ostrzegacz pożarowy

Pierwsza pomoc przedmedyczna

Podstawa prawna

Art. 162 Kodeks karny

§ 1. Kto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie udziela pomocy, mogąc jej udzielić bez narażenia siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 2. Nie popełnia przestępstwa, kto nie udziela pomocy, do której jest konieczne poddanie się zabiegowi lekarskiemu albo w warunkach, w których możliwa jest niezwłoczna pomoc ze strony instytucji lub osoby do tego powołanej.

Łańcuch przeżycia

• Wczesne rozpoznanie i wezwanie pomocy – aby zapobiec NZK (nagłemu zatrzymaniu krążenia).
• Wczesne rozpoczęcie RKO (resuscytacji krążeniowo-oddechowej) – aby wydłużyć czas.
• Wczesna defibrylacja – aby przywrócić czynność serca.
• Opieka poresuscytacyjna – aby przywrócić jakość życia.

Wezwanie pomocy

Numer alarmowy: 112 lub 999.

Schemat udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej

Pierwsza pomoc – zatrzymanie krążenia

• Sprawdź, czy miejsce jest bezpieczne – zadbaj o własne bezpieczeństwo.
• Oceń stan poszkodowanego.
• Udziel pierwszej pomocy, a jeżeli poszkodowany wymaga pomocy służby medycznej, wezwij pogotowie ratunkowe – numer 112 lub 999.
• Rozpocznij resuscytację krążeniowo-oddechową: 30 uciśnięć, 2 wdechy.
• Prowadź resuscytację aż do momentu przybycia zespołu ratownictwa medycznego lub skutecznego zakończenia.

Pierwsza pomoc – ciało obce w drogach oddechowych

Jak postępować przy zadławieniu?

1. Gdy poszkodowany przestał kaszleć, ale jest przytomny, należy:
   
   Pochylić poszkodowanego do przodu.
   5 razy energicznie uderzyć w okolicę międzyłopatkową.
2. Jeżeli uderzenia nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, należy:
   
   Pochylić poszkodowanego.
   Objąć rękoma, kładąc jedną część na nadbrzuszu, pod mostkiem / między pępkiem i wyrostkiem mieczykowatym.
   Drugą ręką objąć zaciśniętą pięść i energicznie pociągnąć do wnętrza i ku górze.
3. Jeśli powyższe działania nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, należy bezzwłocznie wezwać pogotowie pod numerem 999 lub 112. Jeśli poszkodowany stracił przytomność, należy rozpocząć reanimację.

Oznakowanie apteczek i skład apteczek

Koniec części trzeciej szkolenia

Test - postępowanie w sytuacjach zagrożeń, pierwsza pomoc przedmedyczna

Test składa się z 2 pytań jednokrotnego wyboru.